“Ik ben nou eenmaal zo”

 

Ook wel eens feedback gegeven en de opmerking gekregen; "Ik ben nou eenmaal zo?" Misschien is een soortgelijke zin jou ook wel eens ontglipt. De vraag is; is iemand zichzelf op dat moment of heb je een overlevingsmechanisme aan de haak?

Merk jij ook dat je je in sommige situaties anders gedraagt? Je hebt bijvoorbeeld de neiging bij je sportmaten de clown uit te hangen. Of dat je bij je collega's kan veranderen in een betweter. Er zijn legio voorbeelden te noemen. Ken je deze? Je gewaardeerde vriendin die in het bijzijn van mannen verandert in een giechelend meisje. Je zwager die je altijd van advies wil voorzien. Je collega die overduidelijk wil laten merken dat ze zo goed engels spreekt. Je partner die verandert in een dromer in moeilijke tijden. Een goede vriend die op sommige momenten zo stellig kan zijn. We kunnen er uren over praten als het anderen aangaat, maar heb je ook zicht op je eigen mechanismen? In wat voor rol of mechanisme schiet jij als je onder druk staat of als je je minder op je gemak voelt?

In de loop van de jaren hebben we mechanismen ontwikkeld om met bepaalde situaties om te gaan. Overlevingsmechanismen. Vaak al vanaf onze prille jeugd. Op deze momenten voelde je je bedreigd of ongemakkelijk en was er geen volwassene om voor je op te komen of voor je te zorgen of wist je niet goed voor jezelf te zorgen. Dit zijn de momenten waarop we onze overlevingsmechanismen ontwikkelen. Mechanismen die ons helpen met ongemak om te gaan. Maar vroeg of laat zijn deze mechanismen niet helpend meer als ze het stuur van je overnemen en ze ongemerkt een deel van jou zijn geworden. Voor anderen zichtbaar en bevreemdend. Voor jou een tweede natuur.

Het zal de relatie met anderen verbeteren als je grip hebt op deze mechanismen en deze op een volwassen manier kunt inzetten. Er is niets mis met grappig zijn, wel als de clown het stuur van je overneemt en het contact met je serieuze kant verdwijnt. Het is helpend om dingen goed te willen doen, maar de perfectionist maakt je moe en gestrest. Het is fijn om te kunnen dromen, maar de dromer helpt je niet om verbinding te houden met je partner. Het zijn de mechanismen waar we mee botsen in onszelf en bij anderen.

Is jouw mechanisme vandaag de dag nog helpend voor je? Heb jij er de regie over? Er is moed voor nodig dit eerlijk te bekijken want daarmee kan ook de pijn naar boven komen. Wat je ervoor terug krijgt is meer geluk in relatie tot jezelf en anderen en meer succes in je werk. Inzicht krijgen in wat heeft gemaakt dat je dit mechanisme hebt ontwikkeld levert je meer compassie op. Voor jezelf, of in het geval van de ander, meer compassie voor de ander.

Oh, en wat niet helpend is... is dat als iemand onprettig gedrag vertoont, je hem of haar verwijt dat hij/zij niet zichzelf is. In dat geval is het misschien goed bij jezelf te rade te gaan vanuit welk mechanisme je op dat moment reageert en wat maakt dat je getriggerd wordt door het gedrag van de ander. 🙂

Add A Comment